Bliski sąsiad, nieznana historia - recenzja "Historia Białorusi XX-XXI"

Białoruś często pozostaje dla Polaków krajem bliskim geograficznie, lecz zaskakująco słabo znanym. Książka „Historia Białorusi XX-XXI wieku” autorstwa Eugeniusza Mironowicza pokazuje, że historia naszego wschodniego sąsiada jest znacznie bardziej złożona i fascynująca, niż mogłoby się wydawać. To rzetelna, wyważona i napisana z dużą swobodą opowieść o narodzie, który przez cały XX wiek szukał własnej drogi między Wschodem a Zachodem.

Wydana w 2021 roku nakładem Fundacji Sąsiedzi książka „Historia Białorusi XX-XXI wieku” autorstwa Eugeniusza Mironowicza to pozycja, która w przystępny i zarazem rzetelny sposób przybliża czytelnikowi dzieje jednego z najmniej poznanych przez Polaków państw Europy Wschodniej. Choć Białoruś jest naszym bezpośrednim sąsiadem, jej historia i specyfika polityczna wciąż pozostają w Polsce tematem stosunkowo mało znanym. Książka Mironowicza skutecznie wypełnia tę lukę.

Autor jest wybitnym znawcą problematyki białoruskiej. Od lat zajmuje się badaniem dziejów Białorusi, a także aktywnie działa w środowisku białoruskiej mniejszości narodowej w Polsce. Dzięki temu jego publikacja nie jest jedynie akademickim opracowaniem, ale również efektem wieloletniego zainteresowania tematem i głębokiego zrozumienia realiów społecznych oraz politycznych naszego wschodniego sąsiada.
Książka obejmuje bardzo szeroki zakres zagadnień. Mironowicz rozpoczyna narrację od pierwszych prób utworzenia niepodległego państwa białoruskiego po zakończeniu I wojny światowej. Następnie omawia skutki wojny polsko-bolszewickiej i podział ziem białoruskich pomiędzy II Rzeczpospolitą a Związkiem Radzieckim. Dużo miejsca poświęca polityce obu państw wobec ludności białoruskiej, pokazując zarówno procesy asymilacyjne, jak i działania wspierające rozwój tożsamości narodowej.

Szczególnie interesujące są rozdziały dotyczące II wojny światowej, w których autor opisuje sytuację Białorusi pod okupacją niemiecką oraz skomplikowane wybory polityczne i moralne, przed jakimi stawali mieszkańcy tego kraju. Równie ciekawie przedstawione zostały dzieje powojenne: okres funkcjonowania Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej, rozpad Związku Radzieckiego, narodziny niepodległej Białorusi oraz stopniowe umacnianie się autorytarnych rządów Aleksandra Łukaszenki.

Największą zaletą książki jest jej obiektywizm. Autor unika propagandowego tonu i politycznych uproszczeń. Nie próbuje narzucać czytelnikowi jednoznacznych ocen, lecz przedstawia wydarzenia w sposób wyważony, oparty na faktach i historycznej analizie. Dzięki temu czytelnik może samodzielnie wyrobić sobie opinię na temat opisywanych wydarzeń i procesów.

Na uwagę zasługuje również styl autora. Mimo że książka ma charakter naukowej syntezy, została napisana językiem jasnym i zrozumiałym. Narracja jest uporządkowana i logiczna, co sprawia, że publikację czyta się z dużym zainteresowaniem. Dla mnie lektura okazała się szczególnie wartościowa, ponieważ pozwoliła mi poznać wiele faktów i kontekstów historycznych, o których wcześniej nie miałem większego pojęcia. Jakich? Niech to będzie moją tajemnicą…

Jedynym mankamentem publikacji są nieliczne błędy językowe i stylistyczne. Nie wpływają one jednak w istotny sposób na odbiór całości i nie umniejszają merytorycznej wartości książki.

Podsumowując, „Historia Białorusi XX-XXI wieku” pióra Eugeniusza Mironowicza to bardzo wartościowa i potrzebna publikacja. Łączy rzetelność naukową z przystępnym stylem, a przy tym porusza temat niezwykle ważny dla zrozumienia historii i współczesności naszego regionu. To książka, którą z czystym sercem mogę polecić zarówno osobom interesującym się historią Europy Wschodniej, jak i wszystkim, którzy chcą lepiej poznać dzieje i specyfikę Białorusi.

Moja ocena: 8,5/10

Recenzja: Piotr Cis
Zdjęcia: Fundacja Sąsiedzi

Spodobał Ci się nasz artykuł? Sprawdź inne teksty!

Przeczytaj również: Aleksander Gierymski – recenzja albumu o wielkim malarzu
Przeczytaj również: Umysł kreatywny – recenzja książki. Edward de Bono w formie?
Przeczytaj również: ,,Las ożywionego mitu” – Recenzja książki
Przeczytaj również: Triest, czyli nigdzie – recenzja książki. Oniryczny port pamięci
Przeczytaj również: DzikoPrzewodnik po Polsce – Aneta Chmielińska | 50 pomysłów na wyprawy po Polsce
Przeczytaj również: Nie-żony, nie-matki, nie-kochanki. 3 nietypowe propozycje książkowe na Dzień Kobiet
Przeczytaj również: Młócka. Reportaże o pracy przyszłości – recenzja. Mam się zacząć bać o swoją pracę?