Dodaj wydarzenie
Kalendarz
Moje konto
Zanim przeczytasz tę recenzję zastanów się dwa razy.
Bo ta recenzja NAPRAWDĘ nie chce być czytana.
Tak jak książka Davida Sundina.
Może jednak z małą pomocą nam się uda?
Zapnijcie pasy i zaczynamy!
Książka, która naprawdę nie chciała być czytana to publikacja wymykająca się schematom. Puszcza oko do czytelnika, bawiąc się wesoło formą i treścią z czytelnikiem. Jest to świetna zabawa dla najmłodszych, a także dla ich rodziców.
Warstwa wizualna jest naprawdę bardzo atrakcyjna. Wewnętrzna okładka książki jest piękna – jest tam sporo kwiatowych motywów i rysunków zwierząt wyglądających jak z albumu „z epoki”. Jest także głowa Davida Sundina we własnej osobie.
Głowa mówi:
Hop hop! Chciałbym tylko dać wam pewną radę.
Wybierzcie inną książkę.
NAPRAWDĘ myślę, że jest dla was za trudna.
Ja się nie obrażę. Po prostu wybierzcie inną.
Gdy jednak pomimo wyraźnego ostrzeżenia przewrócimy stronę, książka zaczyna się buntować. Dosłownie nie skacze ani nie gryzie, za to pobudza wyobraźnię na tyle, że mimowolnie z nią „walczymy”. Książka zmienia literki, dorzuca przypadkowe słowa, zmienia je na ideogramy… Na jednej ze stron możemy spotkać nawet straszliwego potwora!
To, co jest bardzo istotne w tej niesfornej książce, to to, że jest wręcz stworzona do czytania na głos. Są fragmenty, w których wchodzi w grę modulowanie głosu czy czytanie podniesionym tonem. Jest tam również bardzo dużo onomatopei.
Bum!
Trach!
Hej ho!
To nie jest książka
Znakomite w tej książce jest to, że sprawia frajdę nie tylko małym dzieciom, na które działają zabiegi zastosowane przez autora. Można znaleźć tam dużo smaczków, które jest w stanie wyłapać dorosły. Poziom abstrakcji i humoru zawartego w publikacji jest bardzo wysoki, czasami trzeba się domyślić, co autor miał na myśli czy odwracać książkę. Dzięki pracy tłumacza (książka jest oryginalnie w jęz. szwedzkim), jest ona zrozumiała oraz językowo przystępna. Książka Davida Sundina skutecznie pobudza kreatywność i wyobraźnię czytelników małych i dużych, co niewątpliwie jest jej sporym atutem.
Kolejna książka, która naprawdę nie chciała być czytana
To, co mnie zaskoczyło, to to, że książka ta jest kontynuacją. David Sundin w 2022 roku stworzył „Książkę, która nie chciała być czytana”. Formułę, którą autor zastosował w poprzedniej publikacji, pokochali czytelnicy i sprawili, że zyskali oni ochotę na więcej. Obie „książki” można „czytać” oddzielnie, bez związku chronologicznego. To co wyróżnia obie te publikacje to to, że paradoksalnie zachęcają młodego czytelnika – a także dorosłego czytającego – do czytania książek. Jest to znakomita pozycja na Dzień Dziecka – i nie tylko!
Opinia: Magdalena Gosk
Fot. Szymon Martysz
Spodobała Ci się nasza recenzja Książki, która naprawdę nie chciała być czytana? Check out our other articles in english i українська!
Przeczytaj również: Bajki (nie) tylko dla dzieci – propozycje na Dzień Dziecka
Znajdź ciekawe wydarzenia w naszej
