Jeżeli szukasz filmów francuskojęzycznych, albo chcesz szlifować język francuski to “MyFrenchFilmFestiwal” jest doskonałą ku temu okazją. Festiwal odbywa się regularnie w lutym każdego roku. Wydarzenie to jest też dobrą okazją, by przyjrzeć się kinu o przebogatych tradycjach. Oprócz rozrywki w trakcie tego święta otrzymujemy porcję ciekawych filmów, których twórcy przyglądają się wielu współczesnym zjawiskom.
MyFrenchFilmFestival, internetowy festiwal filmowy poświęcony filmom frankofońskim, zainicjowany przez organizację promocyjną UniFrance, w 2022 zaprezentował 30 tytułów z kategorii filmów fabularnych i krótkometrażowych.
12 edycja festiwalu, która trwała od 14 stycznia do 14 lutego, współpracowała z ponad 60 platformami na całym świecie, aby umożliwić oglądanie filmów na ponad 200 terytoriach.
Czym jest kino frankofońskie? Jakie kryteria powinna spełniać dana produkcja, by znaleźć się w tym gronie. Podstawowy element to język – film powinien być francuskojęzyczny, a jego akcja raczej osadzona poza granicami Francji (w całości lub w jakimś stopniu). Obecnie językiem francuskim posługuje się 220 milionów ludzi na całym świecie. Najwięcej frankofonów, prawie 97 milionów, żyje na kontynencie afrykańskim. W Algierii, Maroku, Tunezji, a także w krajach afrykańskich – byłych francuskich koloniach oraz na wyspach, m.in. na Mauritiusie i na Madagaskarze.
Kino frankofońskie to również te filmy, które w swoim przesłaniu lub założeniu honorują element krzewienia francuskiej kultury, są narzędziem do przekazywania wiedzy o Francji. W pierwszym odruchu na pewno do grona filmów frankofońskich mają szansę trafić z europejskich krajów, w których francuski jest obowiązującym językiem, czyli filmy z Belgii, z Monako, ze Szwajcarii i z Luksemburga. Do tego dochodzą na pewno kraje frankofilskie, takie jak Rumunia, Bułgaria, Mołdawia. A spoza Europy na pewno będzie to Quebec. Pochodzący z Montrealu Xavier Dolan, przedstawiciel kina frankofońskiego, tak mówił o tym, co według niego stanowi rdzeń frankofońskiej twórczości: „…kino frankofońskie nie oznacza kina francuskiego. To są dwa zupełnie inne zjawiska. Język, którym ja się posługuję, to nie jest język francuski. Mój akcent jest inny i nie chciałbym go zatracić. Uważam że nie można łączyć kultury frankofońskiej z francuską – one stoją blisko, ale nie są tożsame. Mówimy jednak o dwóch różnych pojęciach. Kręgi frankofońskie są zróżnicowane, bardzo autonomiczne, każde państwo czy społeczność danego, frankofońskiego kraju broni swojej odrębności i prawa do niej. Ma własną kulturę, język, obyczaje. Łącza nas pewne aspekty – francuskie korzenie, parlamentaryzm, aperitif pijany w naszych domach przed kolacją – ale równie mocno jak podobnie brzmiący, ale nie taki sam język, jednoczy nas poczucie odrębności, pragnienie autonomii i szacunek dla różnic pomiędzy nami. Jednak moich kolegów z Belgii łączą inne pokoleniowe doświadczenia niż mnie i moich kumpli z okresu dorastania. Dzisiaj mocniej niż francuskie korzenie łączy nas dostęp do Netfliksa i zakupy na eBayu”.
Festiwal Filmów Frankofońskich to bardzo różne produkcje. Dwunasta odsłona święta frankofońskiej kultury filmowej to przede wszystkim podróż do różnych epok, ale też bardzo silne kobiece postaci, nawet jeśli w zamyśle drugoplanowe, to skutecznie kradnące uwagę widza. W 2022 nagrodzone zostały następujące filmy:
“Życie do szaleństwa” belgijski film w reżyserii Ann Sirot et Raphaël Balboni
Alex i Noémie chcieliby mieć dziecko. Ich plany zostają wywrócone do góry nogami, gdy Suzanne, matka Alexa, przyjmuje coraz bardziej ekscentryczne zachowanie. Pomiędzy upragnionym dzieckiem a dzieckiem, którym Suzanne się staje, wszystko się zaplątuje.
Film to historia, która opowiada jak to jest stać się rodzicem własnego rodzica!
“Monopol na przemoc” w reżyserii David Dufresne
W miarę narastania gniewu i niezadowolenia z powodu niesprawiedliwości społecznej, wiele demonstracji obywatelskich podlega coraz bardziej brutalnym represjom. Mędrzec „Un pays qui se tient” zaprasza obywateli do badania, kwestionowania i skonfrontowania swoich poglądów na temat porządku społecznego i zasadności stosowania przemocy przez państwo.
“Dziki Zachód Calamity Jane” w reżyserii Remy Chaye
Jest 1863, konwój na amerykańskim Zachodzie, Martha Jane musi nauczyć się dbać o konie, aby prowadzić rodzinny wóz. Tyle, że kończy w spodniach i obcina włosy. Skandal, jaki wywołuje jego surowy charakter, zmusi do stawienia czoła wszelkim niebezpieczeństwom w gigantycznym i dzikim świecie, w którym wszystko jest możliwe.
“Na Pokład” reż. Guillaume Bra
Paryż, sierpniowy wieczór. Chłopiec spotyka dziewczynę. Są w tym samym wieku, ale nie należą do tego samego świata. Félix pracuje, Alma następnego dnia wyjeżdża na wakacje. Uwaga. Félix postanawia dołączyć do Almy na drugim końcu Francji. Z zaskoczenia. Zabiera na pokład swojego przyjaciela Chérifa, bo we dwoje jest fajniej. A ponieważ nie mają samochodu, podróżują z Edouardem. Oczywiście nic nie idzie zgodnie z planem. Czy może być inaczej, gdy zabierasz swoje marzenia w podróż do rzeczywistości?
Wyświetlony poza konkursem doskonały film “Obietnica poranka” w reżyserii Eric Barbier na podstawie powieści Romain Gary o pisarzu i lotniku Romainie Garym, którego przez całe życie łączyła niezwykle silna więź z matką (niesamowita w tej roli, mówiąca po polsku, Charlotte Gainsbourg). Film z wątkiem polskim. Od trudnego dzieciństwa w Polsce, przez młodość w słońcu, po wyczyny jako lotnik w Afryce podczas II wojny światowej… Romain Gary prowadził niezwykłe życie.
Ale to wszystko jak i sukces zawdzięczał Ninie, swojej matce. To szalona miłość tej ujmującej i ekscentrycznej matki sprawi, że stanie się jednym z największych powieściopisarzy XX wieku, którego życie pełne jest zwrotów akcji, pasji i tajemnic. Film o sile matczynej miłości i o sile kobiety w kontrze do świata który nieustannie stawia nowe wyzwania.
Recenzja: Małgorzata Płonka
Zdjęcia: Materiały prasowe
Spodobała Ci się nasza relacja z MyFrenchFilmFestival? Zobacz nasze inne artykuły, również po angielsku i ukraińsku!
Przeczytaj również: Simona – Recenzja filmu. Na dwoje babka cioteczna wróżyła
Przeczytaj również: All Cats Are Gray In The Dark – Kocie Oczy Samotności
Przeczytaj również: Ród Smoka – recenzja serialu
Przeczytaj również: Wednesday – recenzja serialu!
Przeczytaj również: Cesarzowa Sisi – czy warto oglądać niemiecki hit Netflixa?
Znajdź ciekawe wydarzenia w naszej