Marcin Rozynek – artysta, którego muzyczna droga to opowieść o pasji, poszukiwaniu własnego brzmienia i nieustannej przemianie. Od młodzieńczych zespołów po dojrzałe projekty solowe i powroty do korzeni – jego historia to coś więcej niż kariera muzyka.
Marcin Rozynek – historia
Marcin Rozynek urodził się 16 maja 1971 roku w Żywcu, w województwie śląskim. Już w młodości interesował się muzyką, co skłoniło go do założenia własnego zespołu muzycznego jeszcze w liceum — w 1989 roku, mając 18 lat. Nową grupę muzyczną nazwał Esther i grał w niej do 1994 roku, rozwijając tym samym swoje umiejętności wokalne oraz zdobywając cenne doświadczenie.
Pomimo rosnącej w jego sercu miłości do muzyki, rozpoczął studia na Uniwersytecie Wrocławskim na Wydziale Prawa. Choć ukończył studia prawnicze, nie zdecydował się na karierę w tym zawodzie, ponieważ – jak sam przyznał – zawód prawnika go nie pociągał. Pociągała go natomiast muzyka, czego jasnym dowodem było dołączenie przez niego do zespołu Atmosphere w 1994 roku.
Z Atmosphere Rozynek związany jest aż do dziś, jednak najintensywniejsza działalność zespołu miała miejsce w latach 90., gdy zdobywał uznanie na krajowej scenie muzycznej, wyróżniając się oryginalnym brzmieniem i autorskimi kompozycjami. To wtedy zespół wydał dwa albumy muzyczne. Pierwszym z nich był Atmosphere z 1997 roku. Na tym debiutanckim krążku muzycy umieścili piętnaście utworów, które skradły serca słuchaczy polskiej muzyki rockowej. Płyta była na tyle udana, że zapewniła zespołowi nominację do Fryderyka w kategorii „Fonograficzny debiut roku”, stawiając ich obok takich muzyków jak Patrycja Kosiarkiewicz, Norbi i Anna Maria Jopek, która ostatecznie zdobyła statuetkę.
Marcin Rozynek – Siłacz
Drugim albumem Atmosphere była Europa naftowa, na której znalazło się trzynaście utworów. Płyta kontynuowała stylistykę alternatywnego rocka z elementami eksperymentalnymi, jednak nie powtórzyła sukcesu poprzedniczki. Dodatkowo przez wiele lat można było uważać, że liczba piosenek, które się na niej znalazły, zwiastowała coś niedobrego — zespół przez kolejne 24 lata nie stworzył już nowej płyty.
W 2000 roku Rozynek rozpoczął współpracę z Grzegorzem Ciechowskim nad swoim debiutanckim solowym albumem Księga Urodzaju, który ukazał się w 2003 roku. Po śmierci Ciechowskiego produkcję albumu dokończył Leszek Biolik. Album zawierał m.in. utwór „Najlepsze”, który promował film Show oraz serial Teraz albo nigdy!. Ta zawierająca jedenaście utworów płyta po raz pierwszy w karierze Rozynka została notowana na liście OLiS, zajmując wysokie dziesiąte miejsce. Dodatkowo wydawcą albumu po raz pierwszy było Sony Music Polska, co pokazuje, że jego nazwisko zaczęło się liczyć na polskiej scenie muzycznej.
Po 2003 roku Marcin Rozynek rozwijał swój styl muzyczny, tworząc głównie w nurcie rocka alternatywnego, ale z wpływami popu, muzyki elektronicznej, a także ballady poetyckiej.
Rozpędzony chęcią tworzenia solowej muzyki, Rozynek już rok po debiutanckim albumie wydał drugą płytę pod tytułem Następny będziesz Ty!. Krążek został dobrze przyjęty przez krytyków, o czym świadczy fakt zdobycia przez Rozynka wielu nagród za ten projekt. Mowa tu o takich sukcesach jak:
- Nominacja do Fryderyków w kategorii „Wokalista roku”,
- Superjedynka na 41. Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu w kategorii „Wokalista roku”,
- Eska Music Awards w kategorii „Artysta Roku”.
- Mikrofon Popcornu w kategorii „Wokalista Roku”,
- Trzecie miejsce w finale Krajowych Eliminacji do Konkursu Piosenki Eurowizji 2004.
Marcin Rozynek – muzyka
Rok 2004 był więc wyjątkowy w działalności muzycznej Marcina Rozynka. W kolejnych latach wydał trzy albumy: On-Off (2006), Ubieranie do snu (2009) oraz Second Hand (2012). Wraz z upływem czasu jego styl muzyczny ewoluował, odzwierciedlając artystyczną dojrzałość i zdobywane doświadczenie. On-Off zawierał proste, melodyjne piosenki – radiowe, łagodne, czasem o nieco melancholijnym brzmieniu. Ubieranie do snu to bardzo osobisty album, zawierający dojrzałe teksty i stonowane aranżacje. Pokazał wtedy refleksyjną, bardziej intymną stronę swojej twórczości. Z kolei Second Hand łączył jego wcześniejsze brzmienia z nowymi inspiracjami, prezentując wszechstronność artysty.
Marcin Rozynek – Nie pasuje
W 2012 roku Rozynek zaczął stopniowo wycofywać się z życia medialnego. Rzadziej koncertował, prawie nie udzielał wywiadów. Skupił się na życiu prywatnym, rodzinie oraz pracy nad muzyką poza światłem reflektorów. Dopiero w 2019 roku w pewnym sensie powrócił na scenę, występując na Festiwalu w Opolu z utworem „Siłacz”, co zostało ciepło przyjęte przez publiczność.
Od tamtej pory Rozynek nie wydał solowego albumu. W 2023 roku powrócił jednak na scenę wraz z zespołem Atmosphere. Wydali wtedy album Coraz Inaczej, który łączył charakterystyczne dla grupy brzmienia z nowoczesnymi aranżacjami. Zespół, mający za sobą bogatą historię, wystąpił z nową płytą na koncertach w wielu polskich miastach, prezentując zarówno nowe utwory, jak i klasyczne kompozycje z wcześniejszych płyt, oferując słuchaczom przekrojowy repertuar.
Marcin Rozynek to artysta, który na przestrzeni trzech dekad wypracował rozpoznawalny, unikalny styl i zdobył uznanie jako wokalista, kompozytor oraz autor tekstów. Choć największy rozgłos przyniosły mu początki kariery – zarówno w zespole Atmosphere, jak i na początku solowej drogi – jego późniejsza twórczość ukazała artystyczną dojrzałość, ogromny talent i wyjątkowe umiejętności muzyczne. Jego niepowtarzalne melodie sprawiły, że na stałe zapisał się w historii polskiej muzyki.
Marcin Rozynek – Dyskografia
- Atmosphere – Atmosphere (1997)
- Atmosphere – Europa Naftowa (1999)
- Atmosphere – Wszystko wskazuje na to (2023)
- Księga Urodzaju (2003)
- Następny Będziesz Ty (2004)
- On-Off (2006)
- Ubieranie do snu (2009)
- Second Hand (2012)
Opisał: Paweł Skarzyński
Zdjęcia: Facebook zespołu Atmosphere
Spodobał Ci się nasz artykuł? Sprawdź inne muzyczne nowinki!
Przeczytaj również: Kuba Sienkiewicz – muzyk, lekarz i autor wielu hitów
Przeczytaj również: Wojciech Waglewski – historia muzyka
Przeczytaj również: Wojciech Gąssowski – muzyka która grała na prywatkach
Przeczytaj również: Recenzja płyty Krystyny Prońko
Przeczytaj również: Paweł Stasiak – głos Papa Dance, który nie milknie
Przeczytaj również: Zanim zniknęli – czy słuchamy jeszcze tych artystów?
Przeczytaj również: Jacko Brango – kto to jest? Czy Wiesz z kim występuje?

