Krzysztof Cwynar – historia. Pięknym głosem mówi piękne rzeczy

Nie zawsze droga artysty prowadzi prosto na scenę. Czasem wiedzie przez skromne początki, wiele prób i poszukiwań – aż w końcu odnajduje swój prawdziwy sens nie tylko w muzyce, ale i w drugim człowieku. Krzysztof Cwynar to przykład takiego twórcy.

Krzysztof Cwynar – historia

Krzysztof Cwynar urodził się 30 sierpnia 1942 roku w Wilnie. Pochodził z ubogiej rodziny, co nadało mu wyjątkowej wrażliwości – zarówno artystycznej, jak i społecznej. Już od młodości interesował się muzyką, jednak wybierając swoją ścieżkę edukacyjną, nie postawił wyłącznie na studia muzyczne. Uczył się na Wydziale Wokalnym w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Łodzi, co niewątpliwie udoskonaliło jego warsztat wokalny. Studiował jednak również w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera (PWSFTiT). Wiele czasu poświęcił więc na doskonalenie swojego głosu i ogólnego przygotowania artystycznego.

W czasie studiów nie ograniczał się jedynie do nauki akademickiej – swoje pasje rozwijał także w inny sposób. Był wówczas związany z teatrzykiem „Pstrąg”, typowym klubem studenckim w Łodzi tamtych lat, w którym młodzi artyści mogli występować, eksperymentować i rozwijać swoje umiejętności sceniczne. Brał udział także w Kabarecie Piosenki Międzywojennej. Jego zainteresowania były więc bardzo szerokie – od dziennikarstwa, przez teatr, po różne formy muzyki.

Krzysztof Cwynar – muzyka

Równolegle występował jako solista w zespole estradowym prowadzonym przez Janusza Sławińskiego – Kanon Rytm. W ten sposób zyskał cenne doświadczenie sceniczne. Okres ten można uznać za niezwykle ważny moment w karierze Krzysztofa Cwynara – występował przed publicznością, eksperymentował z repertuarem, rozwijał swój głos i styl. Za jego debiut muzyczny uznaje się rok 1964, kiedy wystąpił na Radiowej Giełdzie Piosenki w Warszawie z własną kompozycją „Pożegnania na peronach”. Za swój występ otrzymał I nagrodę, zdobywając rozgłos jako początkujący muzyk. Sam Cwynar przyznał, że to właśnie to wydarzenie otworzyło mu drogę do częstszych występów estradowych i telewizyjnych. Sukces ten zmotywował go do dalszej pracy i rozwoju, co doprowadziło do kolejnych osiągnięć.

Anna German i Krzysztof Cwynar – Byle tylko ze mną

Rok później wystąpił na 3. Krajowym Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu, gdzie zaprezentował swoją kompozycję do wiersza Władysława Broniewskiego pt. Cyganka. Za ten występ otrzymał I nagrodę w kategorii „Nowe Głosy” i został zakwalifikowany jako reprezentant Polski na Międzynarodowy Festiwal Piosenki w Sopocie.

Jego sukcesy przyczyniły się do rozkwitu kariery. W 1964 roku zaczął prowadzić audycje radiowe, takie jak Podwieczorek przy mikrofonie, Zgaduj-Zgadula i Wesoły autobus – współpracując z nimi przez wiele kolejnych lat.

Jednym z ważniejszych etapów jego kariery była współpraca z Estradą Łódzką oraz Stowarzyszeniem Muzyki Estradowej. Występował tam przez wiele lat, zdobywając cenne doświadczenie i stale doskonaląc swoje umiejętności muzyczne.

W 1977 roku Krzysztof Cwynar dojrzał jako muzyk do kolejnego etapu swojej kariery – założył własny zespół, który nazwał FONO. Była to wokalno-instrumentalna grupa muzyczna, działająca przez cztery lata, wykonująca recitale zarówno w kraju, jak i za granicą. W tym czasie Cwynar nie ograniczał się jedynie do działalności w FONO – występował także m.in. w berlińskim teatrze Friedrichstadt-Palast.

Po okresie współpracy z FONO kontynuował intensywną działalność artystyczną jako wykonawca – nagrywał, występował na estradach, brał udział w programach telewizyjnych i radiowych oraz koncertował solowo. W 1980 roku stworzył autorski recital „Dola Polaka”, z którym – przy akompaniamencie Janusza Tylmana – występował w całej Polsce, a także za granicą, m.in. w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Pojawiał się również na licznych przeglądach i festiwalach, w tym na Ogólnopolskich Spotkaniach Estradowych (OSET) w Rzeszowie w 1983 roku.

W latach 90. Cwynar zwrócił się w stronę działalności społecznej. Około 1992 roku rozpoczął prace integracyjne, a w 1997 roku formalnie utworzył i zarejestrował Stowarzyszenie Studio Integracji przy Łódzkim Domu Kultury. Była to organizacja, której celem była rehabilitacja przez sztukę osób z niepełnosprawnościami oraz promocja ich twórczości. Nie przestał jednak tworzyć muzyki – łączył działalność społeczną z aktywnością estradową. Równolegle wydawał płyty i kasety, dzięki którym jego twórczość wciąż docierała do szerokiego grona słuchaczy.

Krzysztof Cwynar – Jeśli kogoś masz

Oprócz działalności społecznej i muzycznej Cwynar pracował także w radiu. W latach 1992–1995 współprowadził z Krystyną Pietranek nocne audycje w Radiu Łódź. Regularnie pojawiał się również na festiwalach – m.in. na Festiwalu Kultury Kresowej w Mrągowie, Festiwalu Religijnym „Pokój i Dobro” w Częstochowie, a także podczas benefisu Stanisława Tyma i jubileuszu Janusza Gniatkowskiego w 1997 roku.

Obecnie Krzysztof Cwynar kontynuuje działalność sceniczną. Prowadzi projekt integracyjny realizowany w ramach Studia Integracji w Łodzi. Regularnie występuje podczas cyklicznych koncertów „Krzysztof Cwynar Zaprasza”, na których wykonuje zarówno swoje klasyczne utwory („Pożegnania na peronach”, „Zawstydzona”, „Cyganka”), jak i nowe piosenki – często w duecie z młodymi artystami lub uczestnikami Studia.

Artysta sukcesów

Na przestrzeni lat Krzysztof Cwynar zdobył wiele nagród i wyróżnień, w tym prestiżowe odznaczenia państwowe i kulturalne, takie jak:

Srebrny Krzyż Zasługi,
Złoty Krzyż Zasługi,
Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”,
Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

Krzysztof Cwynar to artysta niezwykle wszechstronny – wokalista, kompozytor, autor, a także animator kultury i działacz społeczny. Jego bogata droga twórcza, obejmująca zarówno scenę muzyczną, jak i działalność radiową czy teatralną, pokazuje ogromną pasję i konsekwencję w dążeniu do artystycznej prawdy. Z biegiem lat Cwynar coraz bardziej zwracał się ku drugiemu człowiekowi, łącząc sztukę z misją społeczną. Dzięki temu pozostaje nie tylko znaczącą postacią polskiej estrady, lecz także człowiekiem, który poprzez muzykę i sztukę potrafił realnie zmieniać życie innych.

Opisał: Paweł Skarzyński
Zdjęcia: Fb artysty