Prosty sposób na bezpamięć – recenzja książki | Czarownice, koweny przyjaźnie i problemy rodzinne

„Przynależność do świata magów oznacza dostęp do wyjątkowych mocy, ale na pewnych warunkach. By zostać czarownikiem lub czarownicą, trzeba przyjąć zasady narzucone przez magiczne stowarzyszenie. A czasem są one bezwzględne.”

– Karolina Barbrich, Prosty sposób na bezpamięć, Grupa Wydawnicza Foksal, Warszawa 2024

Istnieje wiele dzieł literackich, które podejmują motyw magii. Naturalnie, należy on do jednych z najpopularniejszych motywów literackich. Ceniony jest zwłaszcza wśród dzieci i młodzieży. W świecie rzeczywistym nie mamy dostępu do różnorodnych zaklęć. Nie latamy na miotłach. Nie nosimy szpiczastych kapeluszy. Świat, w którym żyjemy jest w naszym mniemaniu zupełnie zwyczajny. Właśnie dlatego tak chętnie sięgamy po książki czy filmy z gatunku fantasy. Mogą one zapełnić lukę w naszym życiu, która pragnie poznać coś magicznego. Sprawić, że magia stanie się dla nas jak na wyciągnięcie ręki. Jest ona tym, co wielu Czytelników przyciągnęło do lektury „Prostego sposobu na bezpamięć”.

Prosty sposób na bezpamięć – o czym jest książka

„Prosty sposób na bezpamięć” to debiutancka powieść fantasy Karoliny Barbrich. Światło dzienne ujrzała w maju 2024 roku jako pierwszy tom trylogii Bezpamięci. Opowiada o grupce młodych magów, Aurorze, Ezrze, Azelu i Maravis, którzy starają się przeciwstawić losowi i panującym magicznym zasadom i o tajemniczym zwyczajnym, Oliverze Taylor, który nieoczekiwanie trafia do ich świata. To powieść o przyjaźni, buncie i wyborach, które mogą kosztować ich więcej niż tylko pamięć.

Tajemne koweny i poszukiwanie niezwykłego, czyli świat przedstawiony

Historię rozpoczynamy wraz z jednym z głównych bohaterów – Oliverem Taylor. Wraz z tym jakże zwyczajnym chłopakiem poznajemy świat przedstawiony przez autorkę. Dowiadujemy się, że magia jest wszechobecna, ale i nieprzewidywalna, zaklęcia – trudniejsze i bardziej wymagające niż można założyć, a czarownice i magowie – nie zawsze reprezentują dobre wartości. Na pierwszy rzut oka świat wykreowany w książce wydaje się być bajkowy. Jednak wraz z zagłębieniem się w powieść, staje się on bardziej mroczny, spowity tajemnicą. Świat czarów skrywa przed Czytelnikami mnóstwo sekretów, które poznajemy wraz z kolejnymi stronami książki. Jednym z bardziej intrygujących są koweny. Dlaczego powstały? Jak się do nich dostać? To tylko jedne z licznych pytań, na które dostajemy odpowiedź. Samo pozyskiwanie magii i jej używanie zostało opisane w sposób niebanalny. Rzucanie zaklęć czy wstępowanie do kowenów z pewnością nie należy do rzeczy prostych do zrealizowania. To właśnie ten skomplikowany sposób opisania świata magii nadaje mu efektowny charakter.

Przyjaźń silniejsza niż magia

Autorka przedstawia w powieści siłę przyjaźni. Między bohaterami dostrzegamy wzajemną sympatię i zaufanie. Grupka przyjaciół może na sobie polegać, co jest ich największą siłą. Tam gdzie magia nie pomoże, zrobi to druga osoba. Na przestrzeni powieści widzimy, które relacje się zacieśniają, a które są poddane próbie. Każdy bohater jest inny i wnosi coś od siebie dla grupy. Dzięki temu Czytelnik łatwo się z nimi utożsamia.

Rodzinne problemy między wierszami

„Prosty sposób na bezpamięć” to nie tylko opowieść o przyjaźni czy magii samej w sobie. To opowieść o młodej czarownicy i jej rodzinie. O relacjach. O konfliktach i oczekiwaniach. Jest to wątek, który szczególnie przykuwa uwagę. Motyw rodziny młodej czarownicy Aurory jest opowiedziany dosadnie choć fragmentarycznie w retrospekcjach czy rozmowach między bohaterami. Relacja bohaterki z rodzicami daleko odbiega od idealnej czy chociaż akceptowalnej. Czytając kolejne rozdziały książki coraz bardziej poznajemy problem czarownicy. Problem, który wpływa na jej całe życie. Problem, który ciąży na jej barkach. Problem, który nawet rozwiązany, zostanie z nią na zawsze. Bo oczekiwania, presja i nazwisko odciskają piętno na każdym człowieku.

Prosty sposób na bezpamięć  – opinia o książce

„Prosty sposób na bezpamięć” to książka zdecydowanie godna polecenia. Pokazuje nowe, świeże spojrzenie na świat czarów. Przedstawia magię i samo jej rozumowanie w alternatywny sposób. Nadaje jej skomplikowanego, głębszego charakteru. Przedstawia jej zalety, ale i wady. Pokazuje, że nawet zwyczajny człowiek może jej sięgnąć. Relacje między bohaterami są także dobrze poprowadzone. Ich dynamika pozwala na lepsze poznanie ich osobowości. Sam wątek rodziny czarownicy jest w szczególności godnym pochwały elementem całej historii.

Na pierwszy rzut oka widać, że autorka miała pomysł i gruntownie go zrealizowała. Na próżno szukać luk fabularnych czy niedopowiedzeń. Są jednak rzeczy, których zabrakło. Jedną z nich było z pewnością przedstawienie historii czarownicy Maravis. Pogłębienie jej wątku pozytywnie wpłynęłoby na fabułę i nadało większe znaczenie jej postaci. Po zapoznaniu się z powieścią ma się wrażenie, że jej historia nie była dosadnie wypowiedziana. Początkowo Czytelnik porusza się po tych samych miejscach przedstawionych przez autorkę. Akcja powieści rozwija się stosunkowo wolno. Dopiero w dalszych jej częściach nabiera dynamizmu, a Czytelnikowi ukazywane są nowe miejsca w świecie przedstawionym.

„Prosty sposób na bezpamięć” to dobra książka fantasy, która oferuje niezwykłą wycieczkę po świecie magii. Między wierszami porusza także ważne tematy skłaniające do refleksji. Mimo kilku mankamentów powieść dostarcza Czytelnikowi wielu emocji i niezapomnianych, magicznych wręcz, wrażeń.

Prosty sposób na bezpamięć  – informacje o książce

• Tytuł: Prosty sposób na bezpamięć
• Autor: Karolina Barbrich
• Seria: Dylogia bez pamięci
• Język wydania: polski
• Język oryginału: polski
• Liczba stron: 400
• Numer wydania: I
• Data premiery: 2025
• Okładka: miękka
• Cena sugerowana: 44
• Wydawnictwo: Uroboros / GW Foksal

Recenzja: Aleksandra Zadrożna
Zdjęcie: Aleksandra Zadrożna

Spodobał Ci się nasz artykuł? Sprawdź inne teksty!

Przeczytaj również: Czarownica wszechwieku – Karolina Barbich 
Przeczytaj również: Leon XIV. Biografia ilustrowana – recenzja książki