IL Cavaliere PER AMORE – wyjątkowa sztuka komiczna

IL Cavaliere PER AMORE – wyjątkowa sztuka komiczna

14 lutego zapraszamy na retransmisję Sztuki Komicznej IL CAVALIERE PER AMORE autorstwa NICCOLÒ PICCINNIEGO.
SZTUKA zaprezentowana została na Festiwalu Sztuk Dawnych Imienin Izabeli Branickiej w Pałacu Branickich w 2016 r.

Retransmisja sztuki odbywa się w ramach Muzycznego Wersalu Północy Fundacji Pro Anima
NICCOLÒ PICCINNI – IL CAVALIERE PER AMORE
azione comica intermezzi a quattro voci
SZLACHECTWO DLA MIŁOŚCI
sztuka komiczna intermezzo na cztery głosy

Przygotowaliśmy dla Państwa streszczenie semi-opery 🙂

AKT I

Eurilla ze swoją służącą Lisettą są zajęte robótką ręczną. Każda z nich marzy przy tym o miłości – Eurilla – bogatego kawalera, Lisetta – uroczego wieśniaka. Niebawem po długiej nieobecności ma powrócić do domu Don Piantone. Nie wie, że przez ten czas córka roztrwoniła jego majątek na stroje, lokajów, paziów, a nawet papugi wierząc, że tak uczyni ich „wysoko urodzonymi”. Lisetta wyraża swoje obawy przed niezadowoleniem gospodarza z zaistniałej sytuacji, co Eurilla ignoruje, przekonując o wytworności i szlachectwie swego rodu (aria) i wybiera się do miasta szukać bogatego kandydata na męża.
Służka żałuje swego chlebodawcy, gdy wtem nadchodzi Florindo. Bogaty kupiec informuje, że chciałby poślubić Eurillę. Lisetta, sceptyczna do jego zamiarów oświadcza, iż jej pani – od niedawna Markiza de Ekscytacja, nie poślubi zwykłego plebejusza. Młodzieniec przekupuje dziewczynę, by pomogła mu w zawarciu małżeństwa. Godzi się przebrać i udawać szlachcica, byleby tylko zdobyć piękną Eurillę (aria).
Lisetta zostaje sama ze szkatułą, którą wręczył jej Florindo. Jest zachwycona faktem, że w jednej chwili stała się bogata i ufa, że to polepszy również i jej pozycję w zamiarach matrymonialnych (aria).
Tymczasem wraca Don Piantone, stęskniony za córką i… służącą. Lecz nie poznaje własnego domu, co gorsza, nie może się do niego dostać. Lisetta niecierpliwie wypatruje swojej pani. Gdy ta nareszcie przychodzi, następuje dramatyczna konfrontacja – ojciec nie poznaje również córki, miota się, czy aby „rozum mu się nie zmącił”, grozi obydwu dziewczynom i postanawia dociec, co naprawdę się stało (aria).
Przebrany za szlachcica Florindo spotyka się z Lisettą, by ta oceniła czy jest dobrze przygotowany na spotkanie z Eurillą. Dziewczyna wciąż martwi się, co się stanie, gdy gospodarz odkryje, że próżna córka lekkomyślnie wydała wszystkie pieniądze (aria).
Razem udają się do domu Don Piantone. Kupiec śmiało przedstawia się Markizie de Ekscytacja jako kawaler Własna Wysokość i z fantazją opowiada (aria), z jak znakomitego jest rodu, jak jest bogaty i które kraje zwiedził, czarując przy tym naiwną dziewczynę, że „czerni rzęs i warg tak rubinowych nie ma nigdzie w świecie”. Eurilla przestaje dostrzegać świat poza kawalerem Własną Wysokością, jest nim zauroczona i planuje przygotować wspaniałe przyjęcie zaręczynowe. Tymczasem wpada rozwścieczony Don Piantone, chcąc dociec skąd wzięły się wszystkie zbytki w jego domu. Córka niewzruszenie oświadcza, że to z ich własnych pieniędzy i uspokaja (aria) przekonując, że przecież niebawem wielki, bogaty pan (Florindo) ją poślubi.
Don Piantone nadal rozpacza. Florindo i Eurilla są zniesmaczeni prostackim zachowaniem ojca dziewczyny, ten jednak nie przestaje szukać winnych zaistniałej sytuacji i karci Lisettę. Młody kupiec, chcąc zakończyć tę żenującą scenę i wynagrodzić przyszłemu teściowi poniesione straty, wyjmuje pieniądze. Na tak silny argument Don Piantone nie ma odpowiedzi i zaprasza wraz z córką kawalera Własną Wysokość na przygotowany obiad.

AKT II

Obiad się nie udał.
Don Piantone jest wściekły i chce wyrzucić Lisettę ze swego domu, utrzymując, że to właśnie ona jest winna wszystkim fanaberiom córki. Sprytna służąca wpada jednak na diabelski pomysł i wmawia swemu panu, że jest pewna bogata Madama Crui, kuzynka kawalera Własnej Wysokości, która chciała go poślubić. Łasy na majątek Don Piantone koniecznie chce uzyskać jak najwięcej informacji i teraz próbuje zatrzymać Lisettę. Ale dziewczyna, udając urażoną, opuszcza ostentacyjnie dom (aria).
Do pokoju wpada Eurilla. Ma za złe ojcu, że złamał jej życie, wyrzucając Florinda z domu. Don Piantone poważnie się martwi, zwłaszcza, że wierzy, że przeszła mu koło nosa tak znakomita partia jak Madama Crui. Ulegając córce w przekonaniu o ich szlachectwie, postanawia wszystko naprawić (duet).
Lisetta i Florindo ponownie spotykają się na ulicy. Tym razem dziewczyna tłumaczy, że zamierza udawać jego bogatą kuzynkę, by nie tylko wrócić do domu Don Piantone, ale nawet go poślubić! Kupiec przystaje na pomysł. Służka odchodzi, zaś Florindo śpiewa serenadę pod oknem swej ukochanej Eurilli (aria).
Wkrótce zjawia się Don Piantone, próbując dowiedzieć się czegoś o Madamie Crui, na co Florindo, poinstruowany przez Lisettę, odpowiada, że ta cierpi, bo nie powiodły się jej miłosne zamiary. Wieśniak próbuje się tłumaczyć, odchodzi dumając jak odzyskać względy bogatej damy.
Kawaler Własna Wysokość śpiewa raz jeszcze. Usłyszawszy go, Eurilla podekscytowana dołącza do swego wybranka. Sielankową scena zakłóca przybycie Lisetty przebranej za Madamę Crui. Eurilla, wierząc, że to najwytworniejsza dama i zaufana kuzynka narzeczonego, przymila się do niej i zwierza ze swych uczuć wobec Florinda (aria).
Lisetta zostaje sama, jest zadowolona, że jej plan niebawem się ziści. Nagle słyszy jakieś dźwięki pod swym oknem – to Don Piantone pieśnią wyraża swoją miłość wobec niej. Wkrótce nadchodzi Florindo, demaskuje amanta i próbuje zmusić go, by przysiągł, że poślubi Madamę Crui. Wieśniak początkowo chętnie przystaje, gdy jednak ma się zrzec posagu przyszłej żony, waha się (aria). Tym razem kupiec używa więc szpady jako argumentu, który nie znosi sprzeciwu i tak oto Don Piantone podpisuje swój kontrakt zobowiązujący go do małżeństwa z Madamą Crui.
Florindo natomiast proponuje małżeństwo Eurilli i zostaje przyjęty. Chce jej więc teraz wyjawić swoją prawdziwą tożsamość, ale szybko rezygnuje z tego zamiaru, słysząc oburzenie ze strony dziewczyny (duet). Don Piantone, szukając córki, wpada na Madamę Crui. Wywiązując się z wcześniej danego słowa też bierze ślub z Madamą Crui.
Florindo obiecuje żonie – Eurilli, że już niebawem będzie mogła cieszyć się wszystkimi jego bogactwami, gdy nadchodzi Don Piantone z Madamą Crui. Wszyscy wymieniają wzajemne uprzejmości. Poczciwy kupiec jednak nie może się już dłużej się powstrzymywać i przyznaje, że nie jest żadnym szlachcicem. Eurilla i Don Piantone wpadają w szał i rozpaczają, że zostali okrutnie oszukani. Oliwy do ognia dolewa Lisetta zdejmując swoje przebranie. W tej sytuacji wszyscy są bezsilni…
A że są sobie równi stanem i majątkiem, godzą się, planując kupno tytułów szlacheckich.

Prapremiera: Teatro a’la Valle (Rzym) 1763
Premiera polska: Opernhaus Branickich (Białystok) 1766

Występują:
FLORINDO, kupiec udający szlachcica – Przemysław BORYS (tenor)
DON PIANTONE, bogaty wieśniak, ojciec Eurilli Maciej FALKIEWICZ (bas)
EURILLA, afektowana wieśniaczka Justyna WIERUSZEWSKA – BINIEK (sopran)
LISETTA, służąca Eurilli Małgorzata TROJANOWSKA (sopran)
RESTAGNONE, służący Krzysztof BITDORF
Orkiestra Zespołu Muzyki Dawnej DILETTO
obój:
Katarzyna PILIPIUK, Patrycja LEŚNIK
waltornia:
Dominika STENCEL, Marek KUC
I skrzypce:
Paweł POLAK, Julia DOMBEK, Małgorzata MAŁKIEWICZ
II skrzypce:
Anna POLAK, Jadwiga KORZEŃ, Noemi KUŚNIERZ, Urszula LASKOWSKA -BOGUSŁOWICZ
altówki:
Radosław KOPER, Anna MIKOŁAJCZAK, Natalia REJCHERT
wiolonczela:
Maciej ŁUKASZUK, Katarzyna MARTYNKIEWICZ
kontrabas:
Rafał MAKARSKI
klawesyn:
Ewa MROWCA
Anna MONIUSZKO dyrygent
Paweł CHOMCZYK reżyseria
współpraca scenograficzna – Małgorzata TARASEWICZ – WOSIK
korepetytor akompaniator – Marta SULIKOWSKA

Organizator: Fundacja Pro Anima
🎥 YouTube ProAnimaTV: https://www.youtube.com/c/ProAnimaTVonline/videos
🖥️ Patronat retransmisji: ProAnima.pl Portal Promocji Kultury
📃Rys historyczny:
https://proanima.pl/opernhaus-wreszcie-reaktywowany/

Retransmisja wydarzenia została przygotowana w ramach wsparcia ze środków Funduszu Przeciwdziałania COVID-19 w 2020 roku

Dowiedz się więcej o historii białostockiego opernhausu z naszego artykułu: Komedialnia wielka w Białymstoku – opernhaus wreszcie reaktywowany